ÖZGÖREN Damla Sulama Sistemleri

Turunçgil ağaçları subtropik ve tropik iklimlerde yetişen her daim yeşil bitkilerdir. Limon, portakal ve mandalina ve greyfurt turunçgillerin 4 ana çeşididir.

İklim isteği
Toprak nemi yeterli olduğu müddetçe narenciye ağaçları yüksek sıcaklıkları tolere edebilir. Hafif donlar çiçeklerine zarar verirken, ağır sert donlar narenciye ağacına zarar verir. Portakal ve mandalina güzel bir turuncu renge sahip olmak için biraz kış soğuklamasına ihtiyaç duyar.

Toprak isteği
Turunçgiller, gevşek yapılı, verimli, orta derinlikte, süzek topraklarda daha iyi yetişir. Turunçgil ağaçlarının kökleri yüzlektir ve çoğunlukla toprağın 60 - 65 santimetre derinliğine kadar yayılırlar. Dolayısıyla turunçgilleri derin olmayan topraklarda yetiştirmek mümkünse de, sulama ve gübreleme gibi uygulamaların tam zamanında ve gereği gibi yapılmasına özen göstermek gerekir. Suyun çok güç sızdığı ağır ve yapışkan çok killi topraklar sulama gübreleme gereksinimini arttırır. Üst toprağı gevşek, süzek ve kolay işlenebilir yapıda, alt toprağı da suyu tutacak derecede killi olan ve taban suyu yüksekliği bu metrenin altında kalan yerler turunçgil yetiştiriciliğine çok elverişlidir. Anaç seçimi toprak yapısına göre yapılmalıdır.

Dikim şekli
Dikim aralıkları kullanılan tarım teknolojisine bağlıdır. Dikim aralık ve mesafeleri, türe, çeşide, toprağın tipine, anaca ve yörenin iklim özelliğine bağlı olarak değişir. Genel olarak, portakal ve altıntoplarda 6-8 metre, limonlarda 7 - 8 metre ve mandarinlerde 4 - 6 metre aralık ve mesafeye ihtiyaç vardır. Subtropik veya kıraç bölgelerde, uygun anaç seçimi ve sık budama ile, ağaç aralıkları 3x5 m ye kadar düşürülebilir. Killi topraklarda ağaçlar sırta ekim yapılmalıdır.

Su ihtiyacı
Turunçgil ağaçlan, yüksek kaliteli bol ürün verebilmek ve büyüyüp gelişebilmek için, toprağın her zaman nemli olmasını isterler. Özellikle çiçeklenme ve meyve bağlama dönemlerinde turunçgil ağaçlan suya çok duyarlıdırlar. Su noksanlığı halinde önce çiçek ve meyvelerin, sonra yaprakların, daha sonra da dalların zarar göreceği unutulmamalıdır. Fazla nem de meyvelerin iri ve sulu olmalarına, kabuğun ince kalmasına ve tadının azlığına neden olur. Türlerin su ihtiyacı değişiktir. En çok limonlar su ister. Daha sonra birbirine yakın miktarlarda altıntop ve portakallar gelir. En az su mandarinlere verilir.Tam yetişmiş bir turunçgil ağacının  bitki katsayısı (Kc) 0,8-0,9 arasındadır*. Buna göre sulama tropik bölgelerde günlük 4-6 mm ve kıraç bölgelerde 5-10 mm olarak tasarlanır. 
*Kaynak: FAO Su ihtiyacı hesapları klavuzu

Sulama
Damlama sulama tek, çift veya daha fazla ve damlama laterali serilerek gerçekleştirilir. Damlatıcılar arasındaki mesafe toprak yapısına bağlı olarak planlanır ve 60 cmden fazla olması tavsiye edilmez.
Sık aralıklarla (veya sürekli) sulama ürün verimini  artırmakta ve ağaç gelişimini olumlu etkilemektedir.  Fakat bu ancak dikkatli bir tasarım, uygulama ve çalıştırmayla mümkündür.

Gübreleme 
Günümüzde fiyatları oldukça artan NPK (Azot, Fosfor ve Potasyumlu) gübrelerin toprak üstüne değil damlama sulama sistemi vasıtasıyla kontrollü bir şekilde bitkinin o dönemki ihtiyacına göre verilmesi gerekmektedir. Aksi takdirde atılan gübrenin büyük bir kısmı salma  su ile birlikte drenajlara akacak ya da uçucu  yapısı nedeniyle havaya karışacaktır.