|
Anasayfa > Bitkiler > Yaprağını Dökenler
| Meyvesinin olgunlaşma dönemleri göz önüne alınarak erikler; erkenci caneriği (P. cerasifera), yaz ortalarında olgunlaşan Japon ya da italyan eriği (P. salicina) ve ağustosta olgunlaşmaya başlayan Avrupa eriği (P. domestica) ana gruplarına ayrılır. Bu gruplarda yer alan türlerdeki ağaçlar, 4-12 m. kadar boylanabilir. |
|
İklim İsteği
Erik soğuk ılıman iklim bölgelerde ve subtrobik iklim bölgelerinde yetişir.
Yukarıda ana gruplar olarak açıkladığımız erik ağaçlarının iklim istekleri birbirinden farklıdır: Canerikleri kışı soğuk ya da sıcak ılıman; Japon erikleri kışı soğuk geçmeyen ılıman ya da sıcak ılıman ve Avrupa erikleri kışı daha soğuk geçen yerlerde yetişirler.
Erik ağaçları, kışın +7.2 derecenin altında belli soğuklama dönemini yaşamaya gereksinir. Bu soğuklama süresi, caneriğinde 450-500 saat; Japon eriğinde 600 saat ve Avrupa eriğinde 1.000 saatin üzerindedir. Erik ağacının çiçekleri ve genç meyveleri, ilkbaharda geç yaşanan dona karşı duyarlıdır. Çiçekler -2 ve genç meyveler -1 dereceye kadar dayanabilirler.
|
erik resmi |
Toprak İsteği
Erik ağaçlan, toprak bakımından orta seçicilikte olan bitkilerden sayılır. Canerikleri çeşitli toprak tiplerine uyum sağlayabildiğinden fakir, kuru ve kireçli toprakların değerlendirilmesine yarar; nemli topraklarda iyi sonuç verir. Japon erikleri humuslu, besin maddesi yönünden zengin, nemli ve sıcak toprakları sever. Avrupa erikleri killi, nemli ve ağır topraklarda daha iyi sonuç verir. Erik ağaçları için toprağın pH'ı 6,5 olmalıdır. |
|
|
Dikim Şekli ve Zamanı
Kendine verimli çeşitlerle bahçe kurulacağı zaman eğer bahçede birkaç çeşidin yer alması isteniyorsa her çeşit bir blok halinde bahçeye yerleştirilmelidir. Kendine kısmen verimli veya kendine kısır çeşitlerle bahçe kurulacağı zaman çeşitlerin birbirini tozlayacak şekilde dikilmesi zorunludur. Tozlayıcı oranı 1/9 oranında olmalıdır. İkiden fazla çeşitlerle kurulacaksa çeşitler 2'şer 3'er sıra halinde dizilmelidir.
En uygun tozlayıcı çeşit seçilirken çeşidin iyi özellikleri yanı sıra çiçek açma zamanlarının birbirlerini tozlayacak şekilde uygun gelmesine,çiçek tozlarının yüksek çimlenme gücüne sahip olmasına ve karşılıklı tozlanma sonucu yüksek oranda meyve tutumu meydana getirecek çeşitlerin seçilmesine özen gösterilmelidir.
Tozlayıcı sayısı, tozlayıcı çeşidin ekonomi ve pazarlama yönünden amaca uygun bir çeşit olup olmamasına göre ayarlanmalıdır. Amaca uygun bir çeşidin tozlayıcı olarak kullanılması halinde, 2 sıra ana çeşide 1 sıra tozlayıcı yeterlidir. Üretim amacına uygun olmayan bir çeşidin tozlayıcı olarak kullanılması zorunluluğu varsa 8 ana ağaca 1 tozlayıcı olacak şekilde bahçe kurulmalıdır.
Ayrıca bahçe kurulurken tek çeşit kapama bahçe yerine birden fazla çeşit kullanılması meyve miktar ve kalitesini olumlu yönde etkilediğinden her zaman tercih edilmelidir.
Kışı ılıman geçen ve fazla yağışlı olmayan bölgelerde fidanlar Kasım-Aralık ayından itibaren dikilebilirler. Dikim ilkbahar gelişme devresinin başlamasına kadar devam edilebilir. Kışı yağışlı veya soğuk geçen bölgelerde ise dikim ilkbahar mevsiminin başında yapılır.
| Terbiye Sistemi |
Verimli Sulanabilir |
Orta bünyeli Sulanamayan |
| Vazo |
5,5 x 5,0 m |
5,0 x 4,0 m |
| Geç Vazo |
5,0 x 4,5 m |
4,5 x 4,0 m |
| Düzensiz Palmet |
5,0 x 4,5 m |
4,5 x 3,5 m |
| Serbest Form |
5,0 x 4,5 m |
4,5 x 3,0 m |
| Spindle |
5,0 x 3,0 m |
4,5 x 2,5 m |
| Transversal İpsilon |
5,0 x 2,5 m |
4,5 x 2,0 m |
|
ağacın resmi |
Sulama
Erikler saçak köklü olduklarından ve kökler yüzeysel geliştiklerinden bunların su istekleri derin köklü meyve türlerine göre daha fazladır. Sulama kontrollü olmalı ve buharlaşmanın bir miktar üzerinde yapılmalıdır. Su talebinin en yüksek olduğu noktada bitki katsayısı (Kc) 0.90 dır. Gevşek yapılı topraklarda daha sık ve kısa süreli ağır bünyeli topraklarda ise daha seyrek ve daha uzun süreli sulama programı tavsiye edilir. Sulama sistemi toprağın özelliğine, su kaynağının zenginlik durumuna göre seçilir. Damlama sulama veya mini yağmurlama sistemleri ile sulama yapılmalıdır. |
|
Gübreleme
Erik ağaçlarına verilecek gübrenin cinsi ve miktarı, topraktaki besin maddesinin durumuna, toprağın tipine, ağaçların türüne, yaşına, gelişme durumuna ve alınan ürün miktarına göre değişir. Ağaçlara verilecek gübrenin, yapılacak toprak ve yaprak analizleri sonuçlarına göre saptanması doğru olur. Gübrelerin 1/3 ü sonbaharda, 1/3 ü çiçeklerin meyeveye dönüşmelerinden sonra ve kalanı da meyvelerin büyümesi sırasında sulama sistemi ile birlikte verilmelidir. Sulama sistemi her çalıştırıldığında bitkinin o anki ihtiyacı doğrultusunda az da olsa gübreleme yapılmalıdır. Kontrollü gübreleme her sulama periyodunda yapılmalıdır. |
gübreleme sistemi |
Budama
Erik ağaçlarına, düzenli olarak şekil ve ürün budamaları uygulanmalıdır. Çiçekten meyveye geçiş döneminde bitkinin gücü ve çeşit özellikleri dikkate alınarak, dalların üzerinde her 10-15cm'de bir meyve bırakmak suretiyle, elle seyreltmek meyve kalitesinin artmasını sağlar. Hasat sonrası makineli budama ile bahçeye standart bir şekil verilir ve gelecek sezonki elle budama maliyetleri minimize edilir. |
budama makinası resmi |
| |
|
| |
|
| |
|
|
